opc_loader

Wacha

Eén kleed en één poef. Meer mochten we van onszelf niet meenemen toen we in september 2017 voor het eerst in Marokko waren. Je reinste zelfkastijding, want álles vonden we mooi. De kleuren, de materialen, het vakmanschap. Maar gedwongen om te kiezen, gingen we kijken, vergelijken en nog beter kijken. Zo liepen we dagen door de souks van Marrakech. 

En we leerden. Over handgeknoopte kleden uit het Atlasgebergte. Over poefs gemaakt van die oude kleden. Over boucherette - een techniek waarbij allerlei materialen een tweede leven krijgen. Over stammen uit de Sahara waar vrouwen al eeuwenlang hun levensverhalen in hysterisch gekleurde tapijten verwerken. Geen verhaal hetzelfde dus geen tapijt hetzelfde.

We werden zo verliefd dat we het niet bij een kleed en een poef wilden houden. Deze spullen en hun verhalen moesten naar Nederland. Anderhalve maand later gingen we weer, nu met twee lege koffers. Vol kwamen ze terug. 

Onlangs keken we in het Atlasgebergte hoe eeuwenoude technieken nog steeds toegepast worden. Daarna vulden we in Marrakech de collectie aan met meer pareltjes uit de souks. De koffers konden weer amper dicht.  

Maar ook de nieuwe collectie kwam naar Amsterdam. Bij elkaar gezocht door Sanne - beeldredacteur en fotograaf - en Kees - journalist. En dus geselecteerd op schoonheid en verhaal.